107. Spuiten, Spugen, Spinnen en Slikken


spider_jewelryIk heb een klein broertje, dat veel jonger is dan ik, zo’n nakomertje.
Inmiddels is dat kleine broertje volwassen en 1,5x zo groot en zwaar als ik, maar je weet hoe dat werkt met kleine broertjes…

Ooit, toen mijn kleine broertje nog echt een klein broertje was, vroeg hij me de oren van m’n hoofd.
Hij zal een jaar of 4 geweest zijn toen hij vroeg: “Roes, snap jij dat nou…hoe ze ‘t dóen..?!”
“Eh, hoe wie wat doen…?”
“Nou, hoe spint een spin een draad van de ene naar de andere boom…?
Helaas was dit een vraag waar ik geen antwoord op wist en vriend Google was op dat moment nog niet geboren, dus moest ik het antwoord schuldig blijven.

Een klein jaar later, toen mijn broertje nog steeds een klein broertje was, liepen we samen in het donker, na het tandenpoetsen, terug over de camping.
Naast het pad stond een wit tentje en doordat er licht in de tent brandde, vormden de silhouetten van twee liefhebbende geliefden een sprekend schimmenspel.
Ik was me juist aan het afvragen hoe ik dit aan mijn toch nog wel heel kleine broertje zou gaan uitleggen, toen hij zelf het gesprek opende met: “Roes……ik weet precies hoe ze het doen…!”
“Ow, eh, ja, is dat zo….?”
“Ja! Ze spugen gewoon een balletje met een draad eraan van de ene naar de andere boom en zo bouwen ze hun web!”
“…”

Héél, heel soms -met name bij het fotograferen van spinnen- komt die vraag ineens weer boven.
Mijn broer is inmiddels groot en Google nog véél groter.
Zijn interesse voor spinnen is wat weggeëbd, maar bij Google kan ik altijd terecht, dus stel ik hem dezelfde vraag als mijn broertje toen aan mij.
Hoe overbrugt zo’n spinnetje de meters afstand tussen twee bomen?
Zou hij echt spúgen?
Of als een soort spiderman van boom naar boom springen?
Google…?”

Even lijkt Google me niet te begrijpen.

Did you mean: How spiders make a living?
Spinnen maken zijden draden die naar gewicht vijf keer sterker zijn dan staal en drie keer taaier dan Kevlar en ook nog eens elastisch.
Aangezien wij er in onze oneindige wijsheid nog niet in geslaagd zijn iets dergelijks te reproduceren, zal dat rag wel kapitalen waard zijn en zijn spinnen dus rijk, lijkt me.

Did you mean: How spiders make baby’s?
Eh, nee, maar…waarschijnlijk in felverlichte tentjes op een camping?

Did you mean: How spiders see the world?
Het hangt er maar helemaal vanaf of het op cafeïne is, of LSD, of nuchter.

Did you mean: How does a spider spin a web between two trees?
Ja, die bedoelde ik!!
Vertél, vertél, Google….!

Een spin bezit vele honderden zogenaamde spindoppen, welke spinrag uitscheiden.
Door middel van spintepels worden hier stevige draden van gemaakt.
Enerzijds een dikke, niet kleverige draad, waar op gelopen kan worden, anderzijds een dunnere, plakkerige draad, waaraan prooien blijven kleven.

Er zijn spinnen die het spinsel, of zelfs het hele web op hun prooi af schieten.
En de zogenaamde lijmspuiters (familie Scytodidae) maken het helemaal bont; Deze spinnensoort spuit een kleverige dubbele draad op hun prooi , waarmee ze hem onmiddellijk fixeren.

Jaja, spuitende spinnen lijken op spugende spinnen, Google, maar dan anders.
Hoe zit dat nou met die draad van boom tot boom…?

Spinnen komen op de vreemdste plaatsen voor, doordat ze in staat zijn te zweven.
Hangmatspinnen gebruiken spinrag zelfs als vlieger, om zo kilometers hoog door de lucht te kunnen zweven.

Maar niet alle spinnen kunnen vliegen, toch, Google….?
Een mooi verhaal, maar géén antwoord op mijn vraag.

Spinnen zijn in staat om vloeibare zijde om te toveren tot stevige draden.
De spin kan m.b.v. zijn spintepels de draad door de wind laten meevoeren.
Spinrag is vederlicht en kan door het kleinste zuchtje wind worden meegevoerd.
Zelfs de geringste warmtestroom is al voldoende om het van boom naar boom te verplaatsen, alwaar het verstrikt raakt in kleine uitstulpingen, of blijft ‘kleven’ door statische elektriciteit.

Zodra de eerste lijn gelegd is, kan de spin al koorddansend naar de tweede boom en zo verder bouwen aan zijn web, zoals te zien is in deze animatie.

Wederom dank, Google!
Spugen doen ze dus niet, wel slikken: soms eten ze hun oude web op en recyclen dit in een shiny & new blinkend web!

Zoveel vernuft in zo’n klein beestje, daar moet toch zelfs de grootste arachnofoob enthousiast van worden?

spider_dew
Hoe spint een spin een draad van de ene naar de andere boom…?

spinnenweb mist Spinrag is naar gewicht vijf keer sterker dan staal en drie keer taaier dan KevlarClose up of a spider web covered with dew drops, reflecting the trees in the landscape spinnenweb_bokeh  spin_dauwSpinnen komen op de vreemdste plaatsen voor, doordat ze in staat zijn te zweven
 
spiderweb_dewspin
Een spin bezit vele honderden zogenaamde spindoppen, welke spinrag uitscheiden

spiderweb_bokeh
Zodra de eerste lijn gelegd is, kan de spin al koorddansend naar de tweede boom en zo verder bouwen aan zijn web

spinnenweb_zonsopkomst

106. De Rugzakkwak


Portret KwakReigerachtigen staan niet bekend als de meest verfijnde vogelsoort.
Zo zie ik hier met regelmaat blauwe reigers laag over de weg fladderzwalken, een spoor van bijna omvallende fietsers achterlatend, omdat ze letterlijk wat te zwaar getafeld hebben.
Of erger: ze vangen een vis, zo groot dat ie – oeps detail- niet door hun keel kan.

Goed, sommige dieren zijn nu eenmaal meer beauty dan brains, maar ook deze vlieger gaat voor reigerachtigen niet op.
Gezegend met een raar Juul Deelderlokje, of gewoon een chronische bad hairday en die absurd grote muppetvoeten, zullen ze geen beauty contest winnen.

Dit gezegd hebbende, wil ik graag even delen dat ik gek ben op reigersoorten.
Want behalve lomp zijn ze ook sierlijk zijn als een ballerina.
En zo onhandig als ze soms  lijken…..zo behendig zijn ze in het vissen.
Zonder moeite halen ze mijn vijver leeg en er zijn zelfs reigersoorten die met aas vissen!
Hoe stoer is dat?!

Met plezier kijk ik naar de grijze mannetjes die met eindeloos geduld onze slootkanten versieren.
En de roerdomp die zijn camouflageskills toepastte in een volledig besneeuwd landschap was onvergetelijk.
Dus toen het kleine reigerneefje gesignaleerd werd, was ik toch wel benieuwd of deze net zo fascinerend zou zijn als zijn familieleden.
En dat was hij!

De tientallen fotografen op luttele meters afstand en camera’s ratelend als machinegeweren leken hem niet in het minst te storen.
Langslopende honden, brommers en werkzaamheden….deze rugzakkwak lijkt het allemaal volledig te ontgaan.
En net toen ik me afvroeg of deze kwak mogelijk niet alleen dom, maar tevens blind, doof én autistisch was , prikte hij met zijn snavel door het volledig bekroosde water: béét!
Hoe flikt ‘ie dat?!

In het hele water is geen kroosloos stukje te bekennen en het moet onmogelijk zijn die vissen te zien.
Van roerdompen wordt vermoed dat ze met hun snavel de brekingsindex van het water bepalen en zo vis vangen.
Mogelijk heeft de kwak ultragevoelige tenen, waarmee hij de exacte locatie van de vis kan bepalen….?

Reigerachtigen zijn nog steeds omringd door raadselen en dat maakt ze alleen nog maar fascinerender.

Zo zou een kwak volgens de boekjes ‘s nachts jagen en ook Wiki beweert: “Deze solitaire jagende nachtvogel heeft een uitstekend gezichtsvermogen en jaagt voornamelijk in het donker.

Wat maakte dan dat die Overveense kwak de hele dag actief was?
Gelukkig leek hij net op tijd te beseffen waar zijn engelse naam Night Heron eigenlijk voor stond.
De kwak werd overdag alleen nog slapend in een boom aangetroffen, zoals een nachtreiger betaamt.
Eindelijk eens een dier dat zich braaf aan Wiki houdt!

Nycticorax nycticorax,kwak,Black-crowned night heron

Met hun rare loopje passen ze -evenals neef roerdomp- zo in het Ministry of Silly Walks

Nycticorax nycticorax,kwak,Black-crowned night heron

Er zijn zelfs reigersoorten die met aas vissen! Hoe stoer is dat?!

Nycticorax nycticorax,kwak,Black-crowned night heron

Kwak fatsoeneert zijn verenkleed

Nycticorax nycticorax,kwak,Black-crowned night heron

Kwak met kwak kroos op zijn kop

Nycticorax nycticorax,kwak,Black-crowned night heron

Nycticorax nycticorax,kwak,Black-crowned night heron

Kwak in de aanval

Nycticorax nycticorax,kwak,Black-crowned night heron

Natural born killer…

Nycticorax nycticorax,kwak,Black-crowned night heron

Kwak met een helder moment

Nycticorax nycticorax,kwak,Black-crowned night heron

Kwakende Kwak

Nycticorax nycticorax,kwak,Black-crowned night heron

Kwak met een bad hairday

Nycticorax nycticorax,kwak,Black-crowned night heron

Kwak met vis & groente

Nycticorax nycticorax,kwak,Black-crowned night heron

Kwak portret

Nycticorax nycticorax,kwak,Black-crowned night heron

Nycticorax nycticorax,kwak,Black-crowned night heron

Natural Born Killer

Roeselien & De Kwak

kwak Nycticorax nycticorax

Een kwak zal niet snel een beautycontest winnen

105. Chasing White Rabbits


White rabbit Leporidae bunny cute praying Voor sommige fotoprojectjes doe ik vooraf gedegen research.
Ik smul van grafiekjes en statistiekjes en ben gek op parate feitjes en hapklare weetjes.
Immers: meten is weten en kennis is macht.

Waar ik vroeger mijn omgeving gek maakte met mijn eeuwige “Wat, waarom, wanneer, waar en met wie dan”, vraag ik het nu aan mijn geduldige, alwetende orakel Google, dat zonder uitzondering wél een antwoord op al mijn vragen heeft.
En mócht Google eens een keer een offday hebben, dan is er altijd nog trouwe Vriend Wiki.
De kaartenbak is dood, leve het www!

Toen ik dus op een dag in de duinen geheel onverwacht op een wit konijntje stuitte, wilde ik alle ins en outs weten van dit toch wat uitzonderlijk gekleurd diertje.

“Waarom is een konijn wit, in een land waar het zelden sneeuwt?”
“Eten witte konijnen rettich in plaats van wortels”?
“Is het een resultaat van een losbandig moederkonijn en een avontuurtje met een buitenduinse vader…?”
“..of een soort freak of nature, vergelijkbaar met – pak ‘m beet-  een Roze Sprinkhaan?”

Zo weinig feitelijke informatie als ik tegenkom, zo strúikel ik bijna over de metaforen, legendes en symbolische verklaringen.
Al lezend raak ik langzaam maar zeker steeds verder van de zo vertrouwde wereld der feiten verwijderd en word ik meegezogen in een stroom van informatie over droomduidingen, symbolieken en totemdieren.
Voordat ik er erg in heb, bevind ik me diep in de ontastbare wereld der spiritualiteit, mythes, fabels en religiën.
Voer “White Rabbit” in in je zoekmachine en de lijst met resultaten is schier eindeloos.

Had ik nog even de illusie dat een wit konijn simpelweg een wit konijn is, al snel blijkt hoe verschrikkelijk ver ik er naast zit:

Het witte konijn is een metafoor voor de Waarheid.
De  jacht op haar is de jacht op de Waarheid, die nooit gevonden kan worden.
Want net als je haar denkt te hebben, verdwijnt ze in een lang, eindeloos konijnenhol en ben je haar kwijt.

Dat klinkt als een goede uitdaging.
Hoe diep dat hol ook mag zijn, ik zal haar vinden en niet rusten voordat ik haar gevangen heb!

Het witte konijn is een teken van de mogelijkheid tot spirituele verlichting en een ontmoeting met het Goddelijke.
Het witte konijn symboliseert een uitnodiging om uit het gewone leven te stappen en een buitengewone reis te gaan maken.

Niet geheel zeker of ik wel een gids naar een andere wereld nodig heb, besluit ik om gewapend met mijn camera deze witte gids toch maar eens een bezoekje te gaan brengen.
Ik wil wel eens zien hoe diep dat konijnenhol nu eigenlijk is!

Het blijkt oneindig veel dieper dan ik had kunnen vermoeden.
Het witte konijn is werkelijk overal.
Het was er altijd al, alleen zag je het nooit, omdat je er niet voor open stond.
Mocht je je afvragen of ik niet wat al te diep in dat hol ben weggezakt, oordeel zelf:

Scotty, captain Kirk en Mr Spock wisten het al, evenals de Muppets
In de beroemde serie Lost was het een onderwerp tussen Jack en Locke.
En in The Matrix was het zelfs een belangrijke leidraad.
Om maar te zwijgen van de aanwezigheid van het witte konijn in Super Mario 64, het werk van Hans Klok, de film Sherlock Holmes, de muziek van Marilyn Manson, de boeken van Dick Bruna en vanzelfsprekend het beroemde werk van Lewis Caroll

Terwijl ik daar lig…..met de geur van gras en paddenstoelen in mijn neus, kijkend naar een beurtelings biddend en glimlachend konijn, omgeven door dansende kleurballetjes van licht, moet ik toch wel even aan Alice denken en terwijl ik me steeds kleiner voel worden, wordt het klikken van mijn sluiter begeleid door de eerste noten van White Rabbit en besef ik dat ik haar heb gevonden…..hier en nu….

“Eén pil maakt je groter en één pil maakt je klein
En degene die moeder je geeft doet helemaal niets
Vraag het Alice als ze drie meter lang is

En als je op konijnen gaat jagen en je weet dat je zult vallen
Vertel ze dan dat een waterpijp rokende rups je heeft opgedragen
Alice te roepen, toen ze gewoon klein was

Als de mannen op het schaakbord opstaan en je vertellen waar je heen moet gaan
En je hebt net een soort paddenstoel op en je voelt je niet zo best
Vraag het dan aan Alice;
Ik denk dat zij het wel weet

Als logica en verhoudingen zachtjes ten onder zijn gegaan
En de Witte Ridder achteruit praat
En de Rode Koningin zegt: Haar hoofd eraf”
Onthoud dan wat de hazelmuis zei:
“Voed je hoofd, voed je hoofd”

Vrij naar White Rabbit – Jefferson Airplane

praying_rabbit

Biddend Wit Konijn

White rabbit Leporidae bunny cute bokeh

Wit Konijn, omgeven door dansende kleurballetjes van licht

White rabbit Leporidae bunny cute eating

“Is het een resultaat van een losbandig moederkonijn en een avontuurtje met een buitenduinse vader?”

White rabbit Leporidae bunny cute praying

Nog een biddend Wit Konijn…

White rabbit Leporidae bunny cute itch

Een Wit Konijn dat zelf ook niet meer helemaal lijkt te weten hoe het zit…

White rabbit Leporidae bunny cute forest

Scotty, captain Kirk, Mr Spock, Neo en Morpheus, The Muppets en Dick Bruna wisten het al: Dat Witte Konijn is niet zomaar een konijn…

White rabbit Leporidae bunny cute bokeh

Een glimlachend Wit Konijn, omgeven door dansende lichtballetjes

White rabbit Leporidae bunny cute praying

En wéér een biddend Wit Konijn

Roeselien & The White Rabbit

Chasing White Rabbits (photocredits: Mark Deurloo)

104. De Baby Eendjes Bermuda Driehoek


eendje babyeendje springend insect mugje water jagenTijdens een ritje op de fiets stuitte ik op één van mijn favoriete onderwerpen: babyeendjes!
Piepende remmen en een snoekduik brachten me binnen een seconde op eendjesoogjeshoogte.
Dit soort momenten moet je snel waarnemen, aangezien babyeendjes een drukke agenda hebben en vertrokken zijn voordat je er erg in hebt.

En inderdaad…..niet lang na mijn aankomst besloten ze helaas verder te zwemmen.
Juist toen ik weer op mijn fiets wilde stappen zag ik dat de plaats van de vertrekkende eendjes onmiddellijk werd opgevuld door nieuw vers eendenspul.
Met hernieuwd enthousiasme liet ik me weer in de brandnetels zakken.

En zo ging het steeds: telkens als het eendenfeestje voorbij leek te zijn werd er weer nieuw donzig kuikenmateriaal aangeleverd.
Het leek wel een soort omgekeerde Bermuda Driehoek: Niet de plek waar alles in het grote niets verdwijnt, maar De Plaats Waar Baby Eendjes Ontstaan.

Tijdens deze shoot was ik me vagelijk bewust van een vrij nadrukkelijk aanwezig geronk.
Waarschijnlijk één of ander groot gemotoriseerd landbouwapparaat, in één van de weilanden verderop.
In ieder geval niet iets dat mijn aandacht van deze schattige eendenkuikens kon afhouden.
Tot ik even op keek en zag dat dit sonore gebrom veroorzaakt werd door een metershoge en evenzo brede wolk van duizenden mugjes, die als een enorme suikerspin boven me uit torende.

Aháááá: Dáárom waren hier de Eendjes Aller Sloten verenigd!
Een waar Eendjes-Utopia met een onuitputtelijke bron van minisnackjes!
En tevens een waar Fotografen-Utopia met een onuitputtelijke bron van babyeendjes!

Niet dat ik het cadeau kreeg: Als volleerde Jezusjes rennen ze over het water om de insectjes uit de lucht te happen en probeer dát maar eens bij te houden.
Babyeendjes acceleren van 0 naar 100 km/u  in 0.01 seconde en maken zonder enige aankondiging een bocht van 180 graden, hetgeen zelfs voor mijn redelijk geavanceerde AF iets te hoog gegrepen is.

Maar: leuk was het zeker en Ik heb in ieder geval mijn best gedaan deze ADHD cute overload te vereeuwigen….

 

Wilde eend Anas platyrhynchos eendje jagen jagend insect babyeendje jong eendje

Babyeendjes maken zonder enige aankondiging een bocht van 180 graden, hetgeen zelfs voor mijn redelijk geavanceerde AF iets te hoog gegrepen is.

Wilde eend Anas platyrhynchos eendje jagen jagend insect babyeendje jong eendje

Klein eendje jaagt op een mugje

Wilde eend Anas platyrhynchos eendje jagen jagend insect babyeendje jong eendje

Een waar Eendjes-Utopia met een onuitputtelijke bron van minisnackjes!

Wilde eend Anas platyrhynchos eendje jagen jagend insect babyeendje jong eendje

Babyeendjes accelereren van 0 naar 100 km/u in 0.01 seconde

Wilde eend Anas platyrhynchos eendje jagen jagend insect babyeendje jong eendje

Jonge eendjes rennen als volleerde Jezusjes over het water om de insectjes uit de lucht te happen

Wilde eend Anas platyrhynchos eendje jagen jagend insect babyeendje jong eendje

Een waar Fotografen-Utopia met een onuitputtelijke bron van babyeendjes

Wilde eend Anas platyrhynchos eendje jagen jagend insect babyeendje jong eendje

Fast Food

Wilde eend Anas platyrhynchos eendje jagen jagend insect babyeendje jong eendje

Wilde eend Anas platyrhynchos eendje jagen jagend insect babyeendje jong eendje

Wilde eend Anas platyrhynchos eendje jagen jagend insect babyeendje jong eendje

 

Wilde eend Anas platyrhynchos eendje jagen jagend insect babyeendje jong eendje

 

103. Mr. Pink: de Roze Sprinkhaan


Een tijdje terug vond één van mijn fotomaatjes (Tnx, Mark!) een roze sprinkhaan en stuurde mij een foto.
Toegegeven: op deze bijzondere vondst was ik best een tíkje jaloers.
Het is tenslotte zo’n beetje the closest thing to een roze olifantje, hoe bijzonder is dat!

Tegelijkertijd wist ik: dit is ZO’N zeldzaam verschijnsel, dat ernaar zoeken zinloos is.
De kans op de loterij winnen is groter.
En dus besloten we tóch even een korte Roze-Sprinkhaan-Missie te doen.
Honderden groenbruine broertjes sprongen om mijn voeten en al lopend realiseerde ik me weer hoe kansloos deze missie was…one in a million…
Tot…ik ineens…..iets rozigs zag!
Hoogstens één cm groot, maar het was er één.
Ik had óók een ROZE SPRINKHAAN gevonden!

erythrisme roze pigment sprinkhaan pink grasshopper

Een Roze Sprinkhaan: the closest thing to een roze olifantje

Echt coöperatief was hij niet en ondanks zijn opvallende kleur was hij binnen no time weer ontsnapt, maar wat was dat gaaf!

Heel veel is er niet bekend over roze sprinkhanen, behalve dat deze kleurafwijking  waarschijnlijk ontstaat door enerzijds de afwezigheid van zwart pigment (eumelanin) en anderzijds een extreme productie van het rode pigment (phaeomelanin).

Dit verschijnsel heet erythrisme en wordt gedefinieerd als een ongebruikelijke roodachtige  verkleuring van vacht, haar, huid, veren of eierschalen
Vermoed wordt dat ook de combinatie rood haar en sproeten bij mensen een vorm van erythrisme is.
Bij albinisme ontbreekt er het pigment melanine waardoor de huid gedeeltelijk of geheel wit is en de ogen rood.
Bij leucisme zijn alle pigmenten verminderd.
Dieren met deze afwijking hebben een witte vacht, huid, veren of schubben, maar een normale oogkleur.
Melanisme is het tegenovergestelde van albinisme, waarbij een individu binnen een groep zwart is.

erythrisme roze pigment sprinkhaan pink grasshopper

Erythrisme : een ongebruikelijke roodachtige verkleuring van vacht, haar, huid, veren of eierschalen

Er zijn theorieën die beweren dat het gen voor de roze kleur bij sprinkhanen dominant zou zijn, maar dat dieren simpelweg het stadium van volwassenheid niet bereiken door de kwetsbaarheid die de kleur met zich meebrengt.
In een overwegend groene omgeving is roze zijn uiteraard geen voordeel.
Ze vallen te veel op voor vijanden, waardoor dieren met deze kleur zeldzaam blijven.

erythrisme roze pigment sprinkhaan pink grasshopper

It’s Not Easy Being Pink

Een andere theorie gaat er vanuit dat het roze gen juist recessief is.
Er zijn dus twee ouders nodig met een latent roze gen om één roze babysprinkhaan te maken, hetgeen deze variant zeldzamer maakt.

Het is natuurlijk denkbaar dat de kleur roze wél een voordeel op zou leveren, bijvoorbeeld in een omgeving waar veel roze bloemen, of planten met roodachtige stengels voorkomen.
In dat geval zou de roze sprinkhaan een voordeel hebben ten opzichte van zijn groene broertjes en theoretisch gezien zou er zo een geheel roze populatie kunnen ontstaan.
Iets dergelijks gebeurde rond 1960 in Engeland: Een normaliter witgekleurd motje (peper-en-zoutvlinder (Biston betularia)) bleek in sommige steden enkel als zwarte variant voor te komen.
In gebieden waar steenkolen werden verwerkt waren de bomen door de zwarte roetgassen zwart gekleurd, waardoor de zwarte variant een enorm voordeel had t.o.v. de witte versie.
Zo kon het gebeuren dat een hele populatie zwart (melanistisch) werd.

Wat zou het leuk zijn als iets dergelijks gebeurde met deze sprinkhaan populatie.
Massaal rondhoppende roze wezentjes.
En zo blij als je dan zou zijn met die ene zeldzame groene!

PS. Een bekend verschijnsel is dat als je iets eenmaal gevonden hebt, je het ineens overal ziet.
Waarschijnlijk omdat je je er meer van bewust bent en er oog voor hebt gekregen.
En nu ik er op ben gaan letten blijkt mijn omgeving véél rozeachtiger dan ik ooit vermoed had!

erythrisme roze pigment pink konijn

Roze Konijn

erythrisme roze pigment pink steenuil

Roze Steenuil

erythrisme roze pigment pink boomkikker

Roze Boomkikker

erythrisme roze pigment pink poesje kitten schattig

Roze Kitten

erythrisme roze pigment vos

Roze Vos

102. Welpenfotografie voor Dummies – Fox on the Rocks


welp welpje vos vulpes spelen spelende welpen jong vosjeEen aantal jaren geleden was ik weer eens door de duinen aan ‘t struinen, op zoek naar vossenwelpen.
Het was bloedverziekend heet, mijn tas werd met de minuut zwaarder en de welpen schitterden alwéér in afwezigheid.
Ik had braaf uren doodstil uit de wind gezeten, naar ingangen van burchten zitten staren en systematisch elk stukje duin uitgekamd zonder enig resultaat.
Wat deed ik toch verkeerd?
Hard werken moet toch uiteindelijk zijn vruchten afwerpen?

Wrong. Niet in Welpenland.

Moegestreden smeet ik ergens op een duintop mijn tas in het zand, toen de Witte Indiaan ineens uit het niets opdook en me vriendelijk vroeg hoe het ging….

Ik: “Pffft, ik ben ZO kláár met die welpen!
Ik probeer zo hard, maar het lúkt gewoon niet!
En als ik ze al vind, dan verhuizen ze weer…

WI: “Weet je wat jouw probleem is? Je wílt te graag!”
Ik: “Tsja….ik vind ze zo leuk, daar kan ik weinig aan doen, toch?
WI: “En toch…moet je het gewoon loslaten”
Ik: “Makkelijker gezegd dan gedaan, maar je hebt een punt, Witte Indiaan.
Ik heb al zoveel energie verspild aan dit project. Genoeg is genoeg. Ik kap er mee, ik laat het NU los! Rotvossen ;)!
“Goed”. Zei de Witte Indiaan
“En je zult zien…dat op het moment dat je loslaat…je precies vindt wat je zocht…“
Ik: “Yeah Right, in a Perfect World!

witte indiaan javé Zandvoorste jezus

Uit het niets duikt de Witte Indiaan op: “Je moet het gewoon loslaten…”

En -ik lieg niet- precies op dat moment rent er een moervos voorbij.
Iets in de manier waarop ze liep, triggerde mijn laatste beetje energie.
Ik sprong op en sloop achter haar aan.
“Momentje, Witte Indiaan, ik zet je even op pauze, ik moet nog één laatste vosdingetje doen”
Dus voorzichtig volgde ik de vos en ik vergat bijna te ademen toen ze me rechtstreeks naar haar allerschattigste babywelpjes leidde…..een moment dat ik nóóit zal vergeten!

Na enkele minuten besloot ik ze met rust te laten en terug op het duin stond daar de Witte Indiaan, grijnzend als een malle: “Ik zei toch, gewoon lóslaten…?

Hoewel ik soms wat twijfels heb bij de theorieen van de Witte Indiaan, zat er zéker een kern van waarheid in zijn verhaal.
Er schijnt een soort wetmatigheid in welpenland te heersen dat hoe harder je zoekt, hoe minder je vindt.
Geen idee of ze gewoon rúiken dat je te eager bent of dat ze simpelweg dol zijn op een spelletje Hard To Get.

Vorig jaar experimenteerde ik al met dit gegeven.
Dat klinkt makkelijker dan het is, maar het is me gelukt.
Prompt liep ik tegen wat allerschattigste welpjes aan.
Maar helaas, ik had al een bewoonde burcht gevonden,
Ze kwamen bijna achter me aan huppelen, maar dapper hield ik  voet bij stuk.
Dááág welpjes.

welp welpje vos vulpes spelen spelende welpen jong vosje

Sorry, welp, druk druk druk…!

En ook dit jaar heb ik deze kennis maar weer in praktijk gebracht.
Welpen, leuk hoor, maar er schijnt meer te zijn in het leven.
En guess what…van alle kanten kwamen de berichten over welpen:

….maar liefst drie bewoonde burchten….
Sorry nu even niet
…ze zijn totaal niet schuw…
Druk druk druk
…het zijn er wel 11!
Goh, da’s wel veel zeg”
…ze spelen voortdurend met elkaar…
Mmmm…..
…en ze zitten bij jou in de buurt, dus geen Geelblauwe Monster stress….!
Okaaaayokaay….nog één keer dan om t af te leren…!”

Dus ik ben gegaan.
Het was zeker niet de mooiste locatie denkbaar, maar wel by far de makkelijkste óóit.
Er valt zeker iets te zeggen voor niet wekenlang zoeken, niet door duindoorns kruipen, geen honderden teken van je afpeuteren, geen uren doodstil wachten en niet zitten te zweten onder een camouflagenetje.
Gewoon rustig wachten tot de welpen hun show komen opvoeren en ondertussen vrolijk een beetje bijkletsen met collegafotografen, hoe simpel kan het zijn?

En wat de welpen van volgend jaar betreft: ik heb ze nu alvast losgelaten.
Welpen…welke welpen?

welp welpje vos vulpes spelen spelende welpen  jong vosje

Partners in Crime

welp welpje vos vulpes spelen spelende welpen  jong vosje

Héél af en toe is het publiek interessant genoeg om een blik op te werpen

welp welpje vos vulpes spelen spelende welpen  jong vosje

Genoeg speelmateriaal voorradig, zoals vlindertjes…

welp welpje vos vulpes spelen spelende welpen  jong vosje

Met tien broertjes en zusjes is er altijd wel één om mee te spelen

welp welpje vos vulpes spelen spelende welpen  jong vosje

Hóóg vosje, kijk omhóóg…

welp welpje vos vulpes spelen spelende welpen  jong vosje

Fox on the Rocks

welp welpje vos vulpes spelen spelende welpen  jong vosje

Welpjes oefenen alvast met het bepalen van de hierarchie

welp welpje vos vulpes spelen spelende welpen  jong vosje

Fox on the Rocks II

welp welpje vos vulpes spelen spelende welpen  jong vosje

“Who da man?!” (Vossenwelp met eend)

 

welp welpje vos vulpes spelen spelende welpen  jong vosje

Vossenwelp in een decor dat ik zelf niet beter gebouwd zou kunnen hebben ;)

101. Chasing Fritillaries


Kievitsbloem snake's head fritillary Fritillaria meleagris5.32…….Bleep bleep bléééép!
Midden in de nacht (gevoelstijd) word ik wreed wakker gebliept door een  push bericht op mijn telefoon.
Bijna druk ik het berichtje ongezien weg, maar nieuwsgierigheid wint het van de slaap.
Gelukkig maar, want binnen redelijke afstand van mijn huis blijkt zojuist een hele groep kievitsbloemen waargenomen!
En dan is het zaak om er zo snel mogelijk op af te gaan, want voor je ‘t weet zijn ze weg.

Ik spring uit m’n warme bed en ruim voor zonsopkomst wurm ik me in mijn kievitsbloemcamopak: de roze met blokjespatroon.
Want deze ochtend ga ik op kievitsbloemjacht en het laatste dat ik wil is ze laten schrikken voordat ik ze goed en wel op de foto heb.
Ik bezit uiteraard ook de witgeblokte, zoals een beetje natuurfotograaf betaamt, maar ten eerste is de witte kievitsbloem bij lange na niet zo schuw als zijn roze soortgenoot en ten tweede is het dan toch een beetje alsof je in je pyjama op pad gaat.
En ik ga vér voor mijn foto’s, maar….er zijn grenzen.
Dus roze it is.
Uiteraard met bijpassende laarsjes, want in de regel is de habitat van een Kievitsbloem nogal zompig.
Daarbij weet je nooit hoe ze zullen reageren, dus wat extra voetbescherming kan geen kwaad.

Als ik aankom stuit ik onmiddellijk ik een bijna angstaanjagende hoeveelheid bloemen.
Ik overdrijf niet als ik zeg dat er honderden kievitsbloemen samengedromd staan op een nog geen 100 vierkante meter en geloof me: dat maakt indruk!
Gelukkig staat er een hek omheen, waarschijnlijk om te voorkomen dat ze er vandoor gaan. (Slim!)

Ik haal even diep adem en stap dapper over het hek.
Al bij de eerste geruisloze stap ik voel de sfeer veranderen.
Ik ben duidelijk in hun territorium, dus nu is het zaak héél, héél voorzichtig te werk te gaan.
Kievitsbloemen ogen weliswaar vrij stabiel, maar er gaan verhalen dat ze zéér onvoorspelbaar kunnen reageren.
Ik ben dus erg blij met mijn pak en de wetenschap dat ze me absoluut niet kunnen zien.

De truc met deze grillige bloemsoort is ze úiterst voorzichtig te benaderen
Nóóit rechtstreeks oogcontact maken- hetgeen als uitdagend kan worden opgevat- en vooral laag bij de grond blijven.
En uiteraard rekening houden met de comfortzone van de bloem, maar dat merk je snel genoeg (…)

Een slimmigheidje: Simuleer een kruipende camera.
Hoewel camera’s van nature niet in hun habitat thuishoren, schijnen ze hier toch geen bedreiging in te zien.
Hoe anders is dat met de mens, die ze plukt, afknipt of zelfs gedachteloos vertrapt…
Dus zijn ze op hun hoede voor onze soort en geef ze eens ongelijk!

Verder is het nuttig om te weten dat kievitsbloemen vrijwel altijd in groepen opereren en daarbij zijn ze zeer solidair: kom je aan één, dan kom je aan allen!
Ze hanteren het principe ‘Safety by Numbers’
In de regel staan ze ook nog eens erg dicht bij elkaar, zodat het heel lastig is er één te isoleren.

‘s Ochtends -met name als t vochtig is-  zijn ze wel aanzienlijk trager.
Deels omdat al die dauwdruppels best zwaar zijn voor zo’n fragiel bloemetje.
Deels omdat ze dan nog niet zijn opgewarmd, wat uiteraard ook enorm scheelt.

Tijdens het fotograferen merk ik trouwens al snel hoe goed mijn kievietsbloemcamopak werkt: de kievitsbloemen lijken niet in het minst nerveus en meer dan wat subtiele bewegingen van de stengel heb ik niet kunnen waarnemen.
System works!
Eigenlijk staan ze er wel heel kalmpjes en vredig bij en als je niet beter zou weten zou je er nooit iets achter zoeken…

En dan….als je dan eindelijk  succesvol geïnfiltreerd bent in het kievitsbloemenkamp zonder betrapt te worden…dan weet je waarvoor je al die moeite hebt gedaan.
Je wordt verwelkomd in een magische, bijna sprookjesachtige wereld, vol glitters,druppels, cirkels en zachte kleurtjes en heel, héél eventjes voel waan je je bijna een kievitsbloem tussen de kievitsbloemen…..hoe mooi is dat?!

Kievitsbloem snake's head fritillary Fritillaria meleagris zonsondergang Kievitsbloem snake's head fritillary Fritillaria meleagris Kievitsbloem snake's head fritillary Fritillaria meleagris dauw zonsopkomst Kievitsbloem snake's head fritillary Fritillaria meleagris dauw zonsopkomst

Kievitsbloem snake's head fritillary Fritillaria meleagris zonsondergang Kievitsbloem snake's head fritillary Fritillaria meleagris hommel zonsopkomst

Kievitsbloem snake's head fritillary Fritillaria meleagris dauw zonsopkomst   Kievitsbloem snake's head fritillary Fritillaria meleagris zonsondergangKievitsbloem snake's head fritillary Fritillaria meleagris dauw zonsopkomst   Kievitsbloem snake's head fritillary Fritillaria meleagris dauw zonsopkomstKievitsbloem snake's head fritillary Fritillaria meleagris zonsondergang