Jaaroverzicht 2020


Het woord ‘saai’ kwam niet voor in mijn 2019-woordenboek en ik tilde – voor mezelf- het begrip ‘Uit je comfortzone stappen‘ naar een hoger level. Sleur? Dat was iets waar ik soms bijna naar verlangde. Bijna, want eigenlijk was er weinig te klagen. Okee, blogtechnisch had het een tandje meer gekund (me culpa; NUL blogs…

128. Dááág 2018, hallóóó 2019!


2018….. als ik dit jaar zou moeten typeren, was het een jaar vol uitdagingen, zowel op werk- als op privégebied. Sommige uitdagingen ben ik vrij zichtbaar  en publiekelijk aangegaan, zoals het maken van Natuurfotografie Magazine en het leven inblazen van Natuurfotografie Instagram, beide toffe nieuwe projecten waar ik in 2019 gráág een vervolg aan geef….

127. Blurred Lines: De herfst van 2018


Kleurgeweld Vol herfstverwachting stapte ik de herfst van 2018 in, maar alles was…ánders. Ja,  het was inderdaad herfst en leek in de verte wel op hoe ik het me herinnerde, maar dat woordje ‘herfst‘ dekte dit keer niet helemaal de lading. Wie had dat kleurenschuifje een slinger naar rechts gegeven? Wie had die verfpot omgeschopt?!…

126. Winged Wonders


Op een avond, zo stil, dat je gemakkelijk zou kunnen vergeten dat geluid überhaupt bestaat, ploegde ik door een oninspirerende, schijnbaar eindeloze donkerte. Zó donker dat zelfs de herinnering aan licht verduisterd was. Alles dat ik zag waren kleurloze, ondoordringbare prikkelstruiken…. Nine Inch Nails ….tot, schijnbaar uit het niets, de zon zomaar ineens de duisternis…

125. Wéér Winter Weer


Langer & beter Vroeger…. waren de winters kouder, langer en beter. Dat weet een kind. En over kinderen gesproken… Wie te jong is om het zelf aan het onderkoelde lijfje ondervonden te hebben: Wij maakten sneeuwballen die groter waren dan wijzelf. Wij hielden geen sneeuwballengevechten maar ijsballenoorlogen. Wij schaatsen élke dag naar school en als…

1,2,3, 4…. Magazine van Papier!


Al zolang ik me kan herinneren adem ik woorden, proef ik letters en ruik ik zinnen. Teksten waaien als wolken door mijn hoofd. Soms vliegt er een mooie taalflard voorbij, spring ik zo hoog ik kan om hem te pakken, klem ‘m stevig onder mijn arm, ren razendsnel trap af, plof in mijn stoel en…

123. Dááág 2017, hallóóó 2018


Goed, ik geef het toe; óók in 2017 lag ik weer best wel een beetje met regelmaat bij de vossen te dweilen. Vossen in wintermodus. Stoeiende vossen. Jagende vossen. Vossen en hun vossenwelpjes. Vossen in sneeuwbuien en met mooi zomerlicht. Slapende vossen, springende vossen, vossen tussen de herfstblaadjes of vossen in een fikse regenbui. Eigenlijk…

122. Eendagseendjes II – Paradise Refound


De schrijver bepaalt In mijn vorige blog was er nog één eenzaam eendje bezig zijn laatste eendenuurtjes te volbrengen. En vandaag schrijf ik, als in een soort omgekeerde “10 kleine Negertjes” er simpelweg weer wat broertjes en zusjes bij. En aangezien ik schrijf, schrijf ik er uiteraard ook wat van die leuke gele bij, type…

121. Eendagseendjes


Het is lente; natuurfotografiehoogseizoen dus en thuis is momenteel voornamelijk de plek waar ik mijn batterijen oplaadt. Mijn 4 mini-panters weten dat niet zo te waarderen en mauwen dan ook steen aan been over het slechte aandacht-beleid. ALS ik eindelijk weer eens thuis ben, wordt er quality time geëist en voor kater Mythos houdt dit…

120. Verlichte Lammeren


Verlichte lammeren; springende lammetjes in warm avondlicht ontspringen de Dans der Dufheid

118. De wonderen zijn terug!


Zeevonk, een bijzonder verschijnsel waarbij een bioluminescente alg de branding ’s nachts blauw laat opichten